Powroty.

 

Zapomniałam, jak pisze się wiersze.
Zapomniałam, jak składać rymy,
Zapomniałam, że kocham poezję,
Wpadłam w tryby codzienności machiny.

Byłaś dla mnie jak górskie powietrze,
Odpędzałaś nostalgii dymy,
Poezjo ma, pamiętasz mnie jeszcze?
Trzymasz miejsce dla smutnej dziewczyny?

2016-11-15

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s